Sarıyer, włócząc się to tu to tam, bez z góry ustalonego planu, przypomniałam sobie, że to przecież rodzinna okolica jednego z moich tureckich znajomych z Norymbergi. Wysłałam mu pozdrowienia z jego Vaterlandu. Dostałam natychmiast informację, że muszę koniecznie, ale to koniecznie iść na börka, że to jest „der beruhmte Börek” sławny, historyczny börek z Sarıyer. A ten najbardziej znany jest niedaleko meczetu.
Ot i traf. Właśnie stałam niedaleko meczetu. Wprost przed drzwiami börekçi z napisem, że to miejsce z tradycją od 1928 roku. Weszłam, zobaczyłam, zamówiłam. Bardzo dobry! Ale nie tak jak ten na Kadiköy w moim ulubionym miejscu na stambulskie börekciowanie! Choć – i tu zdziwienie – bardzo podobny w smaku.
KROPKI, KNEDLE I KASTANIETY
Zdziwienie to uruchomiło nie tylko soki trawienne, ale równie ożywcze mechanizmy w mojej głowie. I nagle połączyłam kropki. Szczerze, to bywa, że musi mi ktoś (zrządzenie losu przeważnie) przed nosem zagrać kropkami jak kastanietami, żebym wreszcie się zorientowała, że coś je łączy. Że przecież owa ulubiona börekci na Kadiköy nazywa się Sarıyer. Że w tym, że ona jest moją börekciową faworytą niebagatelną rolę odgrywa fakt, że położona jest przy ulicy, którą wyjątkowo lubię, i ogólnie klimat jest tam taki jaki odpowiada mi najbardziej, że mogę zasiąść i wtopić się w miejskie na co dzień, ale przede wszystkim, że podbija te wszystkie wrażenia ów, jak się okazuje specyficzny sarıyerski smak. Delikatne ciasto, i mięso z nieco słodkawym posmakiem.
CUKIER PUDER Z WOŁOWINĄ
Wydłubałam na chusteczkę, dziwne dodatki, które znalazłam w börku. Po krótkiej wymianie translatorowej komunikacji z obsługą cukierni, okazało się, że to wow i wyjątkowość sarıyerskiego wypieku robią dzikie porzeczkowe winogrona i orzechy pinii dodawane do mięsa. Już po powrocie, dowiedziałam się, że oni nawet te börki z mięsem posypują cukrem pudrem. Do tego się jeszcze nie posunęłam, żeby wołowinę posypywać cukrem pudrem, reaguję na taką ewentualność jak jeden znajomy Francuz na polskie knedle. Ziemniaki na słodko? Z owocami? Błe. Może następnym razem się przełamię, choćby w celach eksperymentalnych:), pamiętając ile Francuz stracił nie zbliżając się nawet do knedli ze śliwkami.
DROBNA POMYŁKA
Im jestem starsza, tym częściej zauważam, że jak coś o sobie powiem, to w sumie mogę powiedzieć też coś zupełnie przeciwnego:). Tak więc jak zdarza mi się nie łączyć kropek, to są też takie, które łączę za szybko, i nie zauważam, że są w okolicy jeszcze inne, które też warto uwzględnić . I tak też było tym razem. Że przy meczecie i z tradycją to okazało się o 70 metrów za mało i 33 lata za dużo.
Odwiedziłam nie tą börekçi, którą polecał mi Ali! Bo ta prawdziwa, pierwsza jest o te kilkadziesiąt metrów dalej, tuż przy meczecie. Na tej samej ulicy:). Ma zapisaną, udokumentowaną tradycję od 1895 r. I ten właśnie rok a nie 1928, widoczny jest na szyldzie.
Chyba, aby uczynić tę historię bardziej intrygującą, pierwsza Sarıyer Börekçisi otwarta została na Karakoy i dopiero w latach 60-ych przeniesiona do Sarıyer. Co zapewne świadczy o tym, że jej twórca przekuł w markę i komercyjny towar tradycyjny wypiek z Sarıyer. Może już wcześniej istniały tutaj börekçi oferujące podobne, jak nie takie same, wypieki tylko nie zostały udokumentowane i pewnie nie nazywały się Sarıyer. Dzisiejsza sieć, której jeden z oddziałów znajduje się na Kadiköy, ten mój ulubiony, nie ma nic wspólnego z ową pierwszą Sariyer Börekçi w Karakoy oprócz sposobu wypieku.
A że nic nie dzieje się bez przyczyny i ta pomyłka była zapewne po to, abym przeżyła zaskoczenie dekady:). Ale o tym w następnym odcinku.
A może ty masz swoje ulubione börkowe smaki i miejsca i chcesz się nimi podzielić w komentarzu?
Adresy
Yeni Mahalle Cd. 28
Sarıyer/Stambuł
To ta historyczna, pierwsza börekci przeniesiona z Karaköy, ta w której ostatecznie jeszcze nie byłam, ale mam w planie na następny raz.
Yeni Mahalle Cd. 23
Sarıyer/Stambuł
To miejsce, do którego trafiłam.
Yeşilay Sk. 1a
Kadiköy/Stambuł
A to moja ulubiona börekciownia na Kadiköy.
Atatürk atrakcje Bizancjum ciasteczka ciekawostki Emirgan Park Hagia Sophia Hekate historia historia Turcji Imperium Osmańskie Istanbul jak dojechać Justynian Kadiköy kawa kawiarnie komunikacja miejska Konstantynopol Konstantyn Wielki książki Küçük Ayasofya Camii lektury Marcelina Szumer-Brysz Matka Boska Mała Hagia Sophia Moda Iskelesi Mury Teodozjusza Osmanbey Park Gülhane porady punkt widokowy półksiężyc reportaże Stambuł Stambuł inaczej Stambuł praktycznie Turcja turecka flaga Yedikule Zamek Siedmiu Wież zabytki zabytki bizantyńskie Złota Brama ćwiczenie z wyobraźni śniadanie
Bardzo ciekawy opis börekciowania w Stambule! Fascynujące, jak smaki i miejsca mogą wywoływać tak głębokie refleksje. Ten sarıyerski smak wydaje się naprawdę wyjątkowy, szczególnie z takimi dodatkami jak dzikie winogrona i orzechy pinii. Ciekawi mnie, jak smakuje börek z posypaną cukrem pudrem wołowiną. Czy warto spróbować, nawet jeśli brzmi to nietypowo?
Też jestem ciekawa. Następnym razem spróbuję:)